Een week nadat… ik het grote nieuws bekendmaakte

Een week nadat… ik het grote nieuws bekendmaakte

Wow, wat heb ik veel felicitaties en lieve berichtjes gekregen nadat ik het nieuws bekendmaakte dat ik zwanger ben. Heel leuk! Ik kreeg ook heel wat vragen, wat soms grappig, maar ook best een beetje ongemakkelijk was. Ik zet de leukste voor je op een rij! 

‘Hoe voel je je?’ 

Blijkbaar is dit na de felicitatie de meest gebruikelijke vraag, want bijna iedereen vroeg het. Heel gek eigenlijk, want normaal gesproken vraag je dat nooit echt aan iemand, in ieder geval niet iemand die verder van je afstaat, zoals een (oud-)collega of vage kennis. Maar om ‘m maar even te beantwoorden: ik voel me heel goed! Ik heb volgens mij vergeleken met andere vrouwen weinig te klagen (tot nu toe), alleen heb ik sinds afgelopen week wel veel last van mijn bekkenbodem. (Daarover in een volgend artikel meer.)

‘Wil je weten wat het wordt?’ 

Dit is typisch zo’n vraag waarvan ik denk: is dit überhaupt een vraag? Ik kan niet wachten tot ik weet wat het is (want ja, ‘het’ is al iets) en mijn vriend denkt er net zo over. Ik kan me dan ook nauwelijks voorstellen dat er nog mensen zijn die het als een verrassing willen houden… Sowieso wil ik ook gewoon graag weten waar ik aan toe ben, zodat ik me er mentaal op kan voorbereiden. En het is natuurlijk veel leuker shoppen! 

‘Wat wil je liever: een jongen of een meisje?’ 

Oef, er rust best een taboe op zo’n vraag. En dat voel je dan ook aan alle kanten. Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat het kindje gezond is. Ik en mijn vriend zijn alleen wel heel typisch: ik zou het leuk vinden als het een meisje is en hij als het een jongetje is. Een moeder-dochterband lijkt me dan ook heel bijzonder; kletsen, winkelen en andere meisjesdingen doen, zoals ik ook nog steeds met mijn moeder doe. Mijn vriend ziet het dan weer helemaal voor zich om samen Formule 1 te kijken en dat soort ‘mannendingen’ te doen met zijn zoontje. Maar hé, wat maakt het eigenlijk uit? Het is allebei geweldig en bijzonder. We zullen het wel zien!

‘Was het gepland?’ 

Dit vind ik best een persoonlijke vraag, dus toch best gek dat je dit aan iemand vraagt. Kun je überhaupt zoiets echt ‘plannen’? Mijn vriend en ik stonden er vrij relaxed in en we hadden zoiets van: als het gebeurt, is het leuk en als het (nog) niet gebeurt, is het ook oké. Die instelling heeft er denk ik wel deels aan bijgedragen dat het zo snel gelukt is. Daar zijn we heel dankbaar voor en zien we zeker niet als iets vanzelfsprekends. 

‘Ga je borst- of kunstvoeding geven?’

Deze vraag kwam (gelukkig) niet van een collega of vage kennis, want dat zou een tikkie gênant zijn. Ik wil graag proberen borstvoeding te geven, omdat dat het meest natuurlijk en gezond is voor de baby. Niet alleen vanwege de goede bacteriën en dergelijke, maar ook vanwege de hechting. Zolang het lukt, wil ik dat voorlopig blijven doen en dan eventueel in een later stadium over op een combinatie van beide. Je weet nooit hoe het loopt, maar dat is in ieder geval wat ik van plan ben. Ik wil er nog wel bij zeggen dat iedereen lekker moet doen wat ‘ie wil, daar heb ik geen oordeel over. 

‘Hebben jullie al een naam?’ 

Haha, we zijn nog steeds druk met ideeën uitwisselen en leuke namen bijhouden. We doen dit in een gedeelde notitie op onze telefoons, zodat we steeds wat kunnen aanpassen. Gelukkig hebben we aardig dezelfde smaak en zijn we het vaak snel met elkaar eens, dus we gaan daar sowieso wel uitkomen. We zijn trouwens niet van het geheimzinnig doen, maar de keuze voor een naam houd ik nog wel liever voor onszelf tot na de bevalling. 

‘Gaan jullie nog op vakantie voordat de baby er is?’

Ja, heel cliché misschien, maar dat zijn we nog wel van plan. Rond april, mei, willen we nog even lekker weg met z’n tweeën. Dat hoeft geen ver tropisch oord te zijn, omdat ik met mijn zwangere buik dan toch niet in de zon mag liggen bakken. Maar toch lekker om er samen nog even uit te zijn en nog even te relaxen voordat alle babystress en slapeloze nachten beginnen! 

Heb jij nog een prangende vraag voor me? Let me know! 



1 thought on “Een week nadat… ik het grote nieuws bekendmaakte”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *