Zwangerschapsupdate: week 27 t/m 31

Zwangerschapsupdate: week 27 t/m 31

Daar ben ik alweer met een update, want het is echt zo: de tijd vliegt voorbij! En aangezien het derde trimester de laatste, spannende fase van de zwangerschap is, zal ik nu proberen iets vaker een update te schrijven.

Ik voel me nog steeds goed! Ons meisje is nog steeds lekker aan het groeien en mijn buik wordt daardoor steeds boller en zwaarder. Een heel goed teken, maar met hoge temperaturen wordt het wel steeds pittiger. De laatste dagen heb ik ook last van harde buiken en zogenaamde ‘indalingsweeën’. Dit klinkt alsof de bevalling al bijna in zicht is, maar dat is (meestal) niet het geval. Het betekent gewoon dat het kindje begonnen is met indalen, en dat kan zo tot 36 weken duren. Een fijn idee dat ze daar al mee bezig is, alleen voelt het soms wel een beetje pijnlijk en oncomfortabel. 

En verder? Op dagen dat ik me fit voel en de temperatuur redelijk is, probeer ik nog steeds zo actief mogelijk te zijn. Zo wandel ik nog steeds bijna elke dag ongeveer een half uurtje, doe ik nog wat krachtoefeningen en zwem ik af en toe. Ik hoop dat ik dat nog een paar weken kan blijven doen. Ik mis het zwaardere trainen en het hardlopen nog steeds, maar ach, die tijd komt ook wel weer. 

Week 27: verloskundige en sushi 

Deze week hadden we weer de reguliere controle bij de verloskundige: ook deze verliep weer zonder problemen. Met ‘ons’ is alles goed. Gelukkig! Verder zijn we tijdens het lange hemelvaartsweekend nog op bezoek geweest bij vrienden en gingen we sushi eten. Sushi?! Ja, bij Japas hebben ze een speciale zwangerschapskaart, waarop precies aangegeven staat wat ik als zwangere wel en niet mag. Ik had natuurlijk niet zoveel keuze als normaal, maar ik was allang blij dat ik toch nog een beetje van sushi kon genieten.

Week 28: zwemmen en intake kraamzorg

Ik ging deze week voor het eerst als zwangere in m’n buurt zwemmen. Op de donderdagavond is het water hier altijd warmer, wat voor mij veel fijner is. Nick ging mee voor de gezelligheid, want echt diehard baantjes trekken werd ‘m natuurlijk niet. Bejaarden gingen nog sneller dan ik, haha. Het is wel heel fijn dat m’n buik even een stuk lichter is… En na afloop voel ik me lekker ontspannen. Verder kwam deze week nog iemand langs van de kraamzorg en hadden we een rondleiding in het geboortehuis, waar ik straks hoop te bevallen. 

Week 29: echo’s

Yes, we hadden deze week weer een lang weekend vanwege Pinksteren. Ik had mijn oom en tante uit Zeeland al een aantal jaar niet meer gezien, maar we hebben wel altijd contact gehouden. Aangezien Zeeland voor ons niet bepaald om de hoek is – lees: een rit van ruim twee uur – besloten we dat, ook nu ik zwanger ben, maar eens op bezoek te gaan. Nu hadden we er immers nog voldoende tijd voor. En het was heel leuk om hen weer te zien! 

Daarnaast hadden we maar liefst twee echo’s deze week, waarvan één medische en één extra echo om de verloskundige in opleiding te helpen met haar examen. De medische was om te kijken of de placenta ‘naar boven’ is gegaan. Eerder vertelde ik namelijk dat deze nog een beetje te laag lag, wat overigens heel veel voorkomt. Maar nu ligt ‘ie goed! Dus daar zijn we heel blij mee. 

Week 30: babynestje en Vaderdag

In week 30 is er ook weer aardig wat gebeurd. Zo hadden we weer een controle bij de verloskundige. Dit moet vanaf nu elke twee weken, in plaats van drie weken. Bij onze praktijk zijn er drie verloskundigen, van wie we er eentje nog niet ontmoet hadden. We hebben dus expres een afspraak op een dag gemaakt dat die vrouw er was, want anders vinden we het ook raar als ik ineens een ‘vreemde’ vrouw zou zien tijdens het bevallen. 

Ik ging deze week ook nog langs bij een oud-vriendinnetje van me van vroeger. We volgen elkaar op Instagram, maar hebben elkaar niet meer ‘in het echt’ gezien sinds de middelbare school (meer dan tien jaar geleden alweer…). Wat het nog grappiger maakt: zij was er destijds bij toen Nick mij verkering vroeg. Ja, verkering! Schattig, maar we waren toen ook nog maar 15 jaar (!). En nu, heel wat jaren later, heeft ze voor mij een heel leuk babynestje gemaakt. Dat kan ze dus echt heel goed! Dus mocht je zwanger zijn of een vriendin/collega/buurvrouw willen verrassen, zij kan ze helemaal naar wens voor je maken tegen een prima prijsje. 

Op zondag was het ook nog Vaderdag: een dag die in essentie niet veel voor mij betekent. Ik heb namelijk nooit een echte ‘vader’ gehad. Hij leeft nog wel, maar hij is er gewoon nooit voor mij geweest. Jammer, maar na jaren verwachtingen en teleurstellingen, is het nu oké. Gelukkig heb ik een lieve schoonvader die ik inmiddels ook al 13 jaar ken en er wél altijd voor ons beiden is. Zo kan het dus ook! En omdat hij voor het eerst opa wordt, was deze Vaderdag toch nog een beetje bijzonder. 

Week 31: dagje Texel en oppassen

Gelukkig was het qua afspraken deze week iets rustiger. We gingen nog wel naar een voorlichting over de bevalling, die georganiseerd werd door onze verloskundigenpraktijk. Dat bleek nog best leerzaam te zijn. 

Op zondag – toen ik precies 31 weken was – zijn we een dagje naar Texel geweest. We hebben daar fietsen gehuurd en nog zo’n 16 km gefietst. Het was in onze eigen woonplaats toen boven de 30 graden, terwijl het op Texel 25 graden was. Dat was dus wel lekker met een windje erbij! Natuurlijk hebben we veel pauzes gehouden, gingen we nog borrelen bij een strandtentje en hebben we nog even op het strand gelegen. Een heerlijke dag, volgende keer hopelijk met ons drietjes!

fietsen-texel kopie

Eind van de week, op vrijdagavond, hebben we nog op de kindjes van vrienden gepast. Zij moesten naar een bruiloft, dus konden wij alvast even ‘oefenen’, haha. We hoefden alleen niets te doen – ze sliepen de hele tijd, hè wat saai  – maar toch handig om even een soort voorproefje te krijgen. En als wij volgende keer een feestje hebben, dan mogen zij lekker op ons kindje passen. 😉 

Dat was ‘m alweer! Vond je het leuk om te lezen? Ben benieuwd!



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *