Zwangerschapsupdate: week 36, 37 (en een deel 38)

Zwangerschapsupdate: week 36, 37 (en een deel 38)

Aangezien de laatste, écht spannende weken zijn ingegaan en ik vanaf nu elke week zou kunnen bevallen, kun je nu dus minder, geen of kortere updates verwachten. Deze keer even een korte update van de laatste twee weken!

Week 36: eindelijk verlof!

De eerste week van mijn verlof is voorbij. Helaas begon de week wat minder ontspannend, doordat ik voorweeën kreeg en ik daarna toch maar even voor de zekerheid de verloskundige had gebeld. Zij dacht dat ik misschien weleens een blaasontsteking kon hebben, ook doordat ik weken daarvoor al veel last van harde buiken had. Een blaasontsteking kan bij zwangere vrouwen weeën opwekken, en dat is niet wat ik in mijn 36e week al zou willen… Dus maar even mijn urine laten testen en intussen heel veel water – nog meer dan anders – en cranberrysap gedronken. Gelukkig bleven de voorweeën daarna weg en de hoeveelheid harde buiken is volgens mij ook iets afgenomen. De uitslag krijg ik trouwens pas maandag, dus dat is nog even afwachten.

Controle bij de verloskundige

We hadden ook weer de wekelijkse controle bij de verloskundige. Met mij en ons kindje is nog steeds alles goed. Ze is nu (eindelijk) ook echt ingedaald, dus haar hoofdje kan alleen nog maar de goede kant op naar buiten. Toch een fijn idee! Ze weegt 3 kg, en daarmee loopt ze nog steeds een weekje voor qua groei, dus ook dat is hartstikke netjes.

Verder probeerde ik vooral veel klusjes te doen en ook een beetje te chillen. Ook heb ik nog even ergens geluncht met mijn moeder en ‘gewinkeld’ met Nick. (Oftewel: hij ging vooral kleding kopen, terwijl ik het vanuit een stoel ging keuren.) Mijn broer kwam ook nog even op bezoek, gezellig!

Week 37: ‘gerommel’ en de laatste klusjes

Inmiddels heb ik – eindelijk, na heel veel aandringen – de uitslag van het urine-onderzoek en gelukkig is er niets aan de hand. Pfieuw, scheelt weer!

Harde buiken en voorweeën

Intussen is het nog steeds aan het rommelen, net als een onweersbui die steeds net niet doorzet. Ik heb bijvoorbeeld toch nog steeds last van harde buiken en voorweeën (pijnlijke harde buiken). Ook is die misselijkheid van het eerste trimester ineens weer twee keer teruggekomen. Dit zegt trouwens nog niets over wanneer de bevalling echt gaat beginnen; dit ‘gerommel’ kan zo nog een paar dagen of zelfs weken aanhouden.

Gelukkig slaap ik over het algemeen nog wel heel goed. Ik merk zelfs dat ik nog meer en langer slaap dan eerst, terwijl je meestal hoort dat vrouwen haast niet meer kunnen slapen in de laatste weken. Misschien ben ik dan een uitzondering, geen idee, maar ik geniet nog maar even extra van elke goede nacht.

Verder heb ik de laatste klusjes in huis gedaan (tot ik weer wat nieuws verzin, haha), wat allerlaatste inkopen gedaan en nog ergens wat gedronken met een vriendin. Ook hadden we weer een reguliere controle bij de verloskundige waarin we de bevalling besproken hebben.

Week 38 is begonnen …

Momenteel ben ik net 38 weken en één dag. (Ja, die ene dag is belangrijk, want elke dag telt vanaf nu, haha.) Mijn nieuwe zwangerschapsweek begon met de verjaardag van de oma van Nick in Vlaardingen, wat een dik uur rijden is vanaf ons huis. Hoewel we al lang van tevoren wisten wanneer ze haar verjaardag vierde, was het tot gisterochtend nog onzeker of we zouden gaan. Hoe zou ik me voelen? Of zou ze er zelfs al zijn? En zo niet, wat als ze besluit te komen midden op die verjaardag? Aangezien ik nu sneller vermoeid ben, besloten we om toch te gaan en niet al te lang te blijven. Ook hadden we natuurlijk de nodige voorzorgsmaatregelen getroffen, want tsja, het kan nu gewoon echt elk moment gebeuren. En ik ben blij dat we toch gegaan zijn, want het was nog even gezellig en het deed me goed om nog echt even eruit te zijn.

Kom maar hoor, meisje

Als ons meisje deze week nog niet naar buiten wil, dan probeer ik elke dag nog even een heel kort wandelingetje te doen, blijf ik zoveel mogelijk rustig aan doen, komt er nog een vriendin langs en hebben we natuurlijk ook weer de wekelijkse controle bij de verloskundige.

Maar nu alle klusjes in huis gedaan zijn, alles gewassen en gestreken is, de vriezer uitpuilt van alle maaltijden voor in de kraamweek, ik het hele netflixaanbod uit mijn hoofd ken en met praktisch iedereen afgesproken heb … mag ze van mij deze week ook wel komen. Misschien ben ik ongeduldig, want ik ben ‘pas’ 38 weken, maar ik ben natuurlijk enorm nieuwsgierig naar haar. En ik geef toe: ik ben ook gewoon niet zo goed in ‘niks doen’. Ik probeer alleen toch nog maar van mijn verlof te genieten, want voordat ik het weet, is ze er wel en zou ik nog met weemoed terugdenken aan de rust en mijn zwangere buik. 😉



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *